Dziewczyna z pociągu (Paula Hawkins)

20160610_184115~2Literacki debiut Pauli Hawkins czyli Dziewczyna z pociągu stał się obiektem zainteresowania członków ŚKK w maju. W drugim dniu czerwca spotkałyśmy się w Central Café i przy kawie dyskutowałyśmy o tym bestsellerowym debiucie literackim, który w niezwykle krótkim czasie doczeka się ekranizacji (premiera filmu już za chwilę).

Głównymi bohaterami powieści są trzy kobiety, w pewien sposób ze sobą powiązane, wśród nich wybija się na pierwszy plan Rachel. Trzydziestoletnia, samotna rozwódka niepotrafiąca uporać się z przeszłością, która stale pokonuje do pracy tę samą trasę. Codzienna podróż pociągiem staje się okazją do obserwacji okolicznych domów i dyskretnego podpatrywania ich mieszkańców. Rachel jednak nie tylko przypatruje się mijanym codziennie ludziom, zaczyna o nich fantazjować, snuć wizje ich doskonałego życia rekompensując sobie niedostatki własnego. Monotonna egzystencja Rachel zostaje przerwana, gdy nagle dowiaduje się, że obserwowana przez nią kobieta ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Rachel przekonana, że znajduje się w posiadaniu informacji istotnych dla śledztwa, nie tylko angażuje się w pomoc policji, ale postanawia na własną rękę rozwiązać sprawę.

Motywem przewodnim książki są tory, pociągi, dworce. Elementy te pojawiają się w przeszłości bohaterek i towarzyszą im w trakcie rozwoju wydarzeń.

Autorka przedstawiła w powieści ciekawe sylwetki kobiece, dalekie od ideału, wręcz pełne wad i niedoskonałości charakteru, które choć trudno polubić (tu chyba wszystkie byłyśmy zgodne) poznaje się je z zainteresowaniem. Intryga jest ciekawie zarysowa, a jej mocną stroną (przynajmniej w mojej opinii) jest jej realizm. Wydaje się, że historia ta mogłaby się wydarzyć w rzeczywiści.

Dziewczyna z pociągu to powieść nie tylko skrywająca mroczną historię, ale również ukazująca słabości i przywary ludzkiego charakteru (alkoholizm, egoizm, naiwność, obłudę, zemstę itp.). Autorka w subtelny sposób porusza w powieści problemy: samotność w tłumnie, społecznych oczekiwań wobec kobiety, wpływu przeszłych zdarzeń na teraźniejszość. Historie opisanych przez Hawkins kobiet uzmysławiają ponadto, jak bardzo można zaprzeczać rzeczywistości, by tkwić w złudnym szczęści .

Dla mnie mocną stroną tej książki jest ciekawa forma literacka. Historia opowiedziana jest z perspektywy trzech kobiet. Strzępki historii relacjonowane przez trzy bohaterki przeplatają się między sobą, odsłaniając poszczególne fragmenty, by ostatecznie ułożyć się w spójną całość. Dzięki temu możemy również przekonać się, że rzeczy nie zawsze są tym, czym się na pozór wydają, a rzeczywistość może być znacznie bardziej złożona i skomplikowana niż myślimy.

Nie da się jednak ukryć, że wszystkie spodziewałyśmy się trochę więcej po tak głośnej książce i pochlebnych recenzjach. Nie jest to bowiem wybitna literatura, niemniej jednak trzeba przyznać, że książkę dobrze się czyta. I z pewnością będzie dobrą lekturą na resztę kończących się powoli wakacji czy podczas podróży pociągiem…

Autor: Ola Szafrańska

Miejsce spotkania: Central Cafe

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.